Column EWEC: Van buiten het tuinhek

Afgelopen voorjaar heeft Arno Harting in een reeks columns zijn ervaringen beschreven rond energiebesparingsgesprekken aan de keukentafel. Meestal blijft er na alle voorzieningen nog een energiebehoefte van gas of elektriciteit over dat ‘van buiten’ moet worden aangevuld. Dat ‘van buiten’ is te vertalen als gas uit kleine gasvelden in de Noordzee, warmte uit de zomerzon dat voor de winter tijdelijk wordt opgeslagen of uit de warmte uit koelmachines op de daken van koelhuizen. Er zijn nog veel meer technieken beschikbaar. In de Transitievisie Warmte van de gemeente moet voor wijken keuzes gemaakt gaan worden welke energiebronnen beschikbaar komen voor de woningen in die wijken. Energiecoach en -adviseur Arno Harting sprak in de afgelopen jaren tientallen bewoners van oude en soms monumentale woningen over energie besparen en hernieuwbare energie voor de eigen woning. Hij gaat dit probleem in gesprek met mij verder uitdiepen.

„Dag Mariëlle, ik ga de komende weken dieper in op de mogelijkheden waar ‘van buiten’ energie, en dan in het bijzonder voor de opwekking van warmte, gewonnen kan worden. Zoals ik eerder deelde, kunnen eigenaar-bewoners vaak veel doen om de warmtebehoefte voor ruimteverwarming en voor warmtapwaterbereiding stevig omlaag te brengen. Isolatie van de gebouwschil, dak, gevel, vloer en ruiten, en een zonnecollector/boiler om met zonnewarmte warmtapwater te maken levert een aanzienlijk lager gasverbruik. Voor elektriciteit kan het vervangen van oude gloeilampen en huishoudelijke apparatuur en het aanbrengen van zonnepanelen een goede oplossing zijn. Ook een warmtepomp kan er voor zorgen dat de warmtebehoefte van de woning op een toekomstbestendige manier verzorgd wordt. Maar soms kan de isolatie niet beter, is het aanbrengen van een zonnecollector niet eenvoudig en blijf je dus afhankelijk van een energiebron buiten de eigen woning of perceel. Gas, warmte en elektriciteit van buiten het eigen tuinhek. En er zijn heel veel externe bronnen in de omgeving van Wijk bij Duurstede. Zo noemde ik de koelmachines op de daken van koel- en vrieshuizen, voedselproducenten en supermarkten. Ook de lauwe warmte uit het rioolwater of het oppervlaktewater is beschikbaar. En Wijk bij Duurstede is omringt door grote wateroppervlakten. Maar wat dacht je van zonnewarmte in de zomer? Heel veel en heel heet. Zo kan ik nog wel even doorgaan. En als lezer heeft u misschien ook nog wel ideeën? Komende columns ga ik er dieper op in.”

Mariëlle Oostveen, vrijwilliger EWEC en Arno Harting, adviseur Energietransitie