Ton en Anneke Nestor-Kroes zijn 50 jaar getrouwd. Heb een beetje geduld met ons

WIJK BIJ DUURSTEDE Burgemeester Iris Meerts bezocht op 28 december het echtpaar Nestor-Kroes. Op deze dag vierden zij hun 50-jarig huwelijk. Natuurlijk mochten ook zij het ‘boterbriefje’, een gewaarmerkte kopie van de officiële trouwakte, in ontvangst nemen.

Ton en Anneke trouwden in december vanwege de belastingen. Ton groeide op bij Utrecht, Anneke in Deventer. Op 5-jarige leeftijd werd ontdekt dat Ton wel trillingen voelde, maar niet kon horen. Een moeilijke tijd volgde, waarbij weinig begrip was.  Ook Anneke is slechthorend, maar zij groeide op in een heel andere gezinssituatie. Al vroeg liet haar moeder haar zoveel mogelijk zelf ontdekken. Ze ontmoetten elkaar in Amsterdam, bij de dovenschool. De vlam sloeg al snel over. Na een reisje naar Denemarken en Oostenrijk, trouwden ze heel snel. Ze gaven een groot feest, al was de flat nog kaal.

Hun slechthorendheid heeft hen nooit belemmerd in hun werk. Anneke volgde een opleiding tot coupeuse en werkte onder andere bij een meubelmaker en bij stomerij Van Boord. Ton werd instrumentenmaker en maakte kunstarmen en – benen. Later werkte hij bij een tandtechniek lab in Culemborg en maakte hij beugels. Dit heeft hij 45 jaar gedaan. Tot zijn 68ste werkte Ton door, tot ook Anneke met pensioen ging. Tot hun grote verdriet kwamen er geen kinderen. In 1978 kochten ze het huis waar ze nu nog wonen aan de Oude Kweek. Het paar heeft altijd veel gereisd, onder andere naar Turkije, Egypte, Tunesië, Canada en de Dominicaanse Republiek.

Door hun slechthorendheid verloopt niet alles even soepel. Zo had Ton ooit een ongeluk bij de pont.  Omdat de bomen al omhoog gingen, maar hij niet het geluid kon horen, belandde hij met zijn fiets onder de schuif. Dat leverde een vernielde fiets en een gebroken ellepijp op. Over het algemeen redden ze zich prima, zeker met de moderne hulpmiddelen. „Wat zou het fijn zijn geweest als we dat vroeger al hadden gehad,” vertelt Ton. Beide vinden het belangrijk om onder de mensen te blijven, al zou het erg helpen als mensen wat aardiger zijn en wat meer geduld hebben. Nog steeds zijn ze erg actief. Anneke helpt bij het E&E bij het koken en tafel dekken. Ton heeft altijd graag gesport. Nog steeds speelt hij tafeltennis en biljart hij bij het E&E.