Op de markt - ‘Hij is familie van de zeehond’

WIJK BIJ DUURSTEDE De markt is een plaats waar niet alleen gekocht en verkocht wordt maar ook een plek waar mensen elkaar ontmoeten. Ingezetenen, bekenden, dagjesmensen, toeristen, ze treffen elkaar daar allemaal. Deze keer troffen we een oude bekende: Figaro Antonio, die tot januari een kapperszaak had in de Plantsoensteeg. Bekend vanwege het stoplicht waarvan het groene licht wonderlijk genoeg bovenin zat en dat door de kapper altijd werd becommentarieerd met: ,,Het is een Australisch model. Als het stoplicht daar zou staan, heb je het groene licht wel aan de onderkant zitten, zoals het hoort.” 

,,Ik ben al een tijdje weg uit Wijk bij Duurstede, maar ik knip nog wel in mijn onderkomen aan de Wildbaan in Amerongen”, vertelt Figaro. ,,Maar de markt in Wijk bezoeken is een traditie die ik in ere hou. Dat deed ik iedere woensdag toen ik hier mijn zaak nog had en dat blijf ik nu ook gewoon doen.” Met dat hij het zegt, wijst hij op zijn trouwe viervoeter Diego. ,,En hij vindt het ook altijd reuze gezellig want hij krijgt van de visboer iedere woensdag een visje. Als ik met hem vanaf de parkeerplaats hier naartoe loop, merk je ook dat hij steeds harder gaat trekken. Hij weet gewoon wat de bestemming is.” Inmiddels heeft de hond zijn wekelijkse snack verorberd en kijkt tevreden rond. ,,Raar, een hond die gek is op vis”, merkt Figaro op. ,,Je zou dat eerder van een kat verwachten. Maar misschien was het ooit de bedoeling dat hij als zeehond op de wereld zou komen en is dat toch op het laatste moment veranderd in een labrador. Nou ja, hond… zeehond… er is een bepaalde familierelatie te bespeuren; zeg nou zelf.” 

Dan wordt hij ernstig. ,,Ik ging altijd al inkopen doen op de markt. Ik heb jarenlang in Wijk gewoond en gewerkt en zo’n wekelijks uitstapje is voor zowel mij als Diego een leuk uitje. Je komt nog eens een bekende tegen, je maakt een praatje met deze of gene. Het is ook een sociaal gebeuren waar gezelligheid en gemoedelijkheid hand in hand gaan. En je hoort mij niet klagen over Amerongen, waar ik woon, maar daar vind je dat niet. In Wijk is gewoon wat meer te beleven en de markt speelt daar een grote rol in. Maar ik moet nu even naar de bakker en de groenteman en dan weer naar huis want ik heb straks een klant.” Diego kijkt nog even op naar de vitrine van de viskraam. ,,Zie je dat?” grinnikt Figaro. ,,Nee, je hebt de buit voor vandaag weer binnen; het blijft geen feest”, zegt hij tegen de hond. Het dier lijkt hem te begrijpen en loopt gehoorzaam mee. ,,Tot kijk maar weer”, besluit Figaro.