EWEC: Leren oogsten

Sinds vorig jaar heb ik een oogstaandeel in De Wijkse Moestuin. Veel bevlogenheid en een warm hart voor alles wat natuurlijk is en dichtbij geproduceerd, waren voor mij reden om te investeren. Na een eerste rondleiding begin april, heb ik mijn oogstaandeel vorig jaar niet verzilverd. Er waren steeds teveel redenen om niet langs te gaan om te kijken wat ik van het land mocht halen. Dat wil ik dit jaar anders gaan doen. De eerste stap die ik heb gezet is het volgen van de workshop ‘Oogsten’. Op een zonnige zaterdagochtend eind april stapte ik op de fiets. Mijn laarzen, dik onder het stof uit de garage, zaten in de fietstas. Tenslotte had het de vorige avond flink geregend en ja, dan kan het modderig zijn. Nadat ik de Graaf van Lynden van Sandenburgweg was overgestoken, fietste ik tussen de perenbomen naar de ingang van de moestuin. Van blubber was geen sprake, de met worteldoek aangegeven paden oogden droog. De laarzen bleven in de tas. Ik was benieuwd wie mijn medecursisten zouden zijn.
Een select groepje vriendelijke dames leerde over waar de oogstmesjes liggen, hoe het opgevangen en opgepompte water kan worden gebruikt om grond van de groente te spoelen én waar het overtollige blad, wortels en ander bio-afval in de compostton kan worden gedaan. Op het bord onder de overkapping staat elke week wat er geoogst mag worden en hoeveel per oogstaandeel. Kortom, we kregen een lesje in de mores van de gemeenschappelijke moestuin. Want dat is anders dan wanneer je zelf een moestuin hebt. Dan kun je elke week zoveel mee naar huis nemen als je wilt, maar als je met 169 anderen een moestuin deelt, moet er wat overblijven. De workshop Oogsten is niet verplicht als je een strippenkaart of oogstaandeel neemt in De Wijkse Moestuin, maar alle deelnemers waren het erover eens dat dat eigenlijk wel zou moeten.
Ik hield het aan het einde van de workshop voor gezien, maar toen was de aftrap voor de crowdfunding. De Wijkse Moestuin breidt uit van 1 naar 2 hectare, waardoor meer mensen een oogstaandeel kunnen gaan nemen. Op dit moment geldt: vol is vol. Voor het financieren van de aankoop en de eerste aanplant moet er geld komen. De kosten gaan nu eenmaal voor de baten uit. Oogstaandelen kun je niet verkopen als er niet genoeg opbrengst is. Daarom wordt met crowdfunding geld opgehaald voor het moestuin-rijp maken van de perenboomgaard. En wie niet weet waar het is? Sinds eind april staat rechts van de ingang een mooi bord: ‘De Wijkse Moestuin’.

Mariëlle Oostveen, 
|vrijwilliger EigenWijkse Energie Coöperatie