Joke Alers: Uit de grote stad Rotterdam naar de kleine stad Wijk bij Duurstede

WIJK BIJ DUURSTEDE In 1980 is Joke Alers (74 jaar) na 2 jaar op en neer gereisd te hebben, hier in Wijk bij Duurstede komen wonen voor werk. Joke was kinderfysiotherapeute. Deze creatieve, bezige bij is altijd bezig geweest en nog steeds.

door Hannie Schadee

,,Ik hielp al op de peuterspeelzaal en de speel-o-theek. Toen mijn zoon naar de basisschool ging ben ik daar blokfluitles en pianoles gaan geven. Ik heb 25 jaar pianoles gegeven. In Rotterdam roeide ik en hier in Wijk kwam ik in aanraking met de hockey. Ik heb 20 jaar de jeugd getraind en ook 10 jaar trimhockey gegeven. 25 jaar geleden speelden we hier nog op klei en waren er 95 leden. Later is er kunstgras gekomen en inmiddels zijn er zo’n 350 leden! Dat was een mooie tijd en nog altijd kom ik die jongens tegen in Wijk. Ik heb namelijk altijd de jongens getraind. Ze kennen me nog en zwaaien naar me. Dat vind ik zo leuk! Kennelijk ben ik niet zoveel veranderd.”

Joke is niet alleen sportief, maar ook muzikaal. ,,Vroeger heb ik bij Roel Tijhof meegewerkt aan musicals, die voerden we dan op.  Ik doe ook al jaren mee met de Mauthausen uitvoeringen, want zingen is heerlijk! Je hebt nu stichting “ De Inrichting”, die zang, toneel en musicals doen en Tom van Ginkel, die doet ook zo vreselijk veel in Wijk op muzikaal gebied.”

Joke heeft ook gymnastiekles voor senioren gegeven bij Levitas. ,,Nu hups ik zelf nog mee, als oudere. Ik gaf ook “bewegen voor ouderen” in de Vikinghof, dan was het water extra warm en iedereen ging met een glimlach weer naar huis. Nordic walking doe ik nu nog, gezellig in een groep en ik speel al jaren in de Fanfare van Cothen. Ik ben een mensenmens, ik moet onder de mensen komen, anders verpieter ik. Als ik naar de stad ga, zegt iedereen gedag en vaak maak ik een praatje met mensen.

En dan natuurlijk de boten, het water, de wind, die is altijd anders. Daar ben ik mee opgegroeid en dat vind ik hier in Wijk ook. En weet je wat zo leuk is? Als kind ging ik met mijn ouders soms rijden over de dijk naar Wijk; ik mocht dan met de waterpomp spelen en we aten erwtensoep bij ‘de Engel’. Later, als ik echt oud ben, dan wil ik heel graag naar het E&E, want wat ze daar allemaal doen is fantastisch; de mensen die daar werken, werken met hun hart!

Mijn grootste wens is dat de gemeente een hek zet om de speeltuinen die vlakbij het water liggen, zoals in de Horden. Dat moet echt veiliger!”