Coos van den Hoek, Wijk bij Duurstede gaat hem missen

WIJK BIJ DUURSTEDE Op 23 december kwam het verdrietige nieuws dat Coos van den Hoek is overleden. Een man boordevol ideeën die altijd op zijn eigen wijze te werk ging. De initiatiefnemer van heel veel mooie projecten die door zijn vastberadenheid en zijn vermogen om mensen te verbinden, onmisbaar is geworden. Coos is er niet meer, maar in zijn vele projecten blijft hij in Wijk voortleven.

door Ali van Vemde

Coos van den Hoek vond dat de rijke geschiedenis van Wijk bij Duurstede behouden moest blijven. Onder andere door op allerlei manieren het oude Wijk bij Duurstede en Dorestad onder de aandacht te brengen. Nog vers in het geheugen ligt de bouw van het Vikingschip, enkele jaren daarvoor de bouw van de Krommerijnder. In een mum van tijd vond hij de mensen met de juiste kennis, de financiële middelen en zorgde hij voor de PR. Als er een telefoontje kwam van Coos, dan was er weer wat nieuws. „Kom je even langs, dan kan ik je er alles over vertellen.” Maar ook zijn inbreng bij Shantykoor Tussen Rijn & Lek, de fraaie boeken als ‘Wijk Toen Wijk Nu’ en ‘Wijk Toen Wijk Nu De Verhalen’ en de website waarop de prachtige oude foto’s van Wijk bij Duurstede, Cothen en Langbroek te vinden zijn.

VREEMDE EEND IN DE BIJT Dit jaar 50 jaar geleden kwamen Coos van de Hoek en Tom Moerenhout, zoals een aantal andere Kodak collega’s, vanuit Den Haag met het bedrijf mee en kwamen in Wijk bij Duurstede te wonen, toen nog een klein plaatsje met een paar duizend inwoners. Moerenhout: „Om diverse redenen voelden wij ons toen een vreemde eend in de bijt, maar door de jaren heen kwam daar verandering in en zagen wij de schoonheid van het toch wel behoorlijk vervallen stadje. De Wijksen begonnen een beetje aan ons te wennen. Sommige ‘import’ begon zich bezig te houden meet het kopen en restaureren van de nog overgebleven vervallen panden. Coos besloot foto’s van vroeger te verzamelen, nam het initiatief tot het maken van de Facebook-pagina WijkToen, waar ik als mede-beheerder deel van uit ging maken. Met regelmaat werden er veel oude en onbekende foto’s geplaatst, uit archieven, op internet gevonden of afkomstig uit privé fotoalbums die velen nog nooit hadden gezien of waar men het bestaan niet van wist. Het werd een groot succes met bijna 4850 enthousiaste leden tot gevolg. Toen werd Coos ziek en kwam helaas op 80-jarige leeftijd te overlijden. We zullen hem ontzettend missen! Wij zetten zijn werk voort, dat hebben wij beloofd.”

GEEN HERHALINGEN André van Zwieten ontwierp medio jaren tachtig het briefpapier voor het publiciteitsbureautje MaRa van Coos van den Hoek. „Voor de opzet van het eerste Shanty-festival in 2001 kwam Coos bij me langs met een multomap met presentatiesheets. Het hele idee had-ie uitgewerkt, van sponsormogelijkheden tot en met randactiviteiten logistiek en nazorg. Er hoefde alleen nog maar een logo, postertje en flyertje bij. Coos was van het bedenken en opbouwen, dan begon het hem te vervelen en pakte hij wat anders op. Dat zag je ook bij de activiteiten rond ‘Dorestad Wereldstad’: hij fungeerde als aanjager, concertmeester bij een orkest waar hij niet per se als dirigent op de bok hoefde. Coos kon onverstooorbaar zijn, een typische kartrekker. Een ‘nee’ wilde hij niet gauw horen. En hij heeft altijd een goeie neus gehad voor mensen met wie je kunt samenwerken. De Krommerijnder was een succesnummer, een schoolvoorbeeld van hoe je zo’n project aanpakt, de hele riedel: sponsoring, ideeën verspreiden, mensen zo gek krijgen om mee te doen, bouw, publiciteit, nazorg voor vrijwilligers en sponsors. De bouw van dat Vikingschip was eigenlijk de Krommerijnder maal drie. Voorjaar 2022 kwam Coos met het idee voor een kijkdoos-om-in-rond-te-lopen. Met oude foto’s het Wijk van begin vorige eeuw tot leven brengen. Met fotograaf Winfried Leeman, alleskunner Nicolaas Gadellaa en ik zaten we aan cafétafels plannen te maken: beeldmateriaal zoeken en checken, maquette maken, locatieverkennen. We waren een goed end op weg toen Coos in de nazomer belde: „Het gaat slecht, ik moet aan de dialyse.” was zijn jobstijding. Coos niet meer op straat tegenkomen, niet meer zo’n idioot onitvoerbaar project van hem zien slagen. Ik zal ‘m erg missen.”

EEN PRACHTIG MENS Oud-burgemeester Guus Swillens was altijd onder de indruk van de manier waar Coos zijn vrijwilligersactiviteiten, die hij verrichtte op basis van zijn grote expertise, ervaring, netwerk en nimmer aflatende energie, tot een goed eind wist te brengen. „Coos van den Hoek, organisator en projectleider van tal van culturele projecten, was bovenal een prachtig mens. Met grote precisie startte hij projecten, onderhandelde ze uit, legde ze vast en voerde ze uit. Van dichtbij heb ik een aantal van zijn projecten meegemaakt, niet alleen als burgemeester maar ook als deelnemer, als muzikant (shanty), als bouwer (Krommerijnder) en als bestuurslid (Wijks Literatuur Fonds). Van dichtbij heb ik gezien hoe Coos een initiatief neemt, mensen aan zich weet te binden en het initiatief laat groeien en bloeien. Het shanty-festival was uitgegroeid tot het grootste shantyfestival van midden Nederland en heeft daarmee de stad Wijk bij Duurstede toeristisch gezien glans en uitstraling gegeven. De historische schepen Krommerijnder, die op de Krommerijn tussen Wijk bij Duurstede en Utrecht vaart en het Vikingschip, dat op de Nederrijn en Lek vaart, maken het beeld van ons historische stadje aan belangrijke waterwegen compleet. En niet te vergeten zijn grootste evenement: Dorestad Wereldstad! Want dát was het oude Dorestad: mainport van het rijk van Karel de Grote! Bovenal goed mens. Soms knalde het wel eens, maar dan weer zag je Coos en zijn vrouw, Marie-Louise, vrijwilligers aanmoedigen, schouderklopjes uitdelen, behulpzaam zijn bij wat-dan-ook. Altijd en overal; aandacht die heel goed voelt en die verbindt. We missen je, beste Coos.”

ONVERGETELIJKE ERVARING Ook de Stichting Beheer Vikingschip bewaart warme herinneringen aan de bouw van het Vikingschip. „Vanuit de Stichting Wijkse Projekten werd door hem het al lang gekoesterde plan om een echt Vikingschip te gaan bouwen opgepakt. Bijna iedere ochtend was hij in de Vikingshal aanwezig om koffie te zetten en te kijken hoe het ging. De diverse hobbels gedurende de bouw zijn door zijn niet aflatende volharding, betrokkenheid en passie soepel genomen. Het moment dat het Vikingschip uit de hal werd gereden was een glorieus moment voor de bouwers, hemzelf en alle belangstellenden. Voor Coos, de bouwers en andere betrokkenen was de bouwperiode van ruim drie jaar een onvergetelijke ervaring. Het is goed te beseffen dat de realisatie van het Vikingschip is ontstaan door te dromen, initiatief te tonen, lef te hebben, samen te werken en altijd weer de oplossingen te zoeken voor lastige zaken. Ook kwam hij regelmatig kijken bij de bouw van het schip van Katla voor het museum. Met het heengaan van Coos verliezen wij een gewaardeerd vrijwilliger.”