Raadspraat - Over angst, kopjes koffie en liefdesbrieven

Angst. We lijken er tegenwoordig bijna een abonnement op te hebben. Oorlogen, dreigingen, nepnieuws en AI-berichten vliegen ons om de oren. Als we niet oppassen, weten we straks niet meer wat echt is, maar zijn we wel overal bang voor.

Op 11 september was het 25 jaar geleden dat de wereld veranderde. De aanslagen in New York en Washington maakten duidelijk dat zelfs wat onaantastbaar lijkt, kwetsbaar is. Een pijnlijke les.

Ook Wijk bij Duurstede ontkwam niet aan angst en boosheid. De protesten rond de tijdelijke opvang van asielzoekers liepen uit de hand. Het Huis van de Gemeente werd toneel van onrust en geweld, met een schadepost van zo’n €110.000. Gelukkig kan het ook anders. De opvang verliep goed, de sporthal is weer van de sporters en veel Wijkenaren en kerken hielpen vrijwillig. Geen geschreeuw, maar de handen uit de mouwen!

En dan Den Haag. Daar werd deze zomer een nieuw politiek instrument ontdekt: het kopje koffie. Liefst aan de keukentafel. Daarna volgden de liefdesbrieven. Alles om partijen vooral bij elkaar te houden. Je zou bijna denken dat Nederland geen kabinet nodig heeft, maar een relatietherapeut.

Ook in Wijk zijn de raadsvergaderingen weer begonnen. Koffie is aanwezig, dus aan de basisvoorzieningen ontbreekt het niet. Liefdesbrieven zijn wat ons betreft niet nodig. Een eerlijk gesprek en een beetje gunfactor lijken effectiever.

Want financieel wordt het menens. Bezuinigingen die niet worden gerealiseerd, verdwijnen niet. Ze schuiven door naar morgen — en morgen komt de rekening. Onze reserves zijn geen bodemloze put. Het vet op de botten is grotendeels verdwenen en ook van inwoners kan niet eindeloos meer worden gevraagd.

De komende begroting wordt daarom geen menukaart waaruit we kunnen kiezen wat ons lekker lijkt. Het wordt eerder de rekening na een iets te gezellig diner. En die moet betaald worden.

‘Op Koers’ is nodig om de organisatie te versterken, maar ook daarvoor geldt: iedere euro kan maar één keer worden uitgegeven.

Besturen is niet alleen ambities opschrijven. Het is ook durven zeggen: dit kan wel, dit kan niet en hiervoor moeten we iets anders laten.

Dus: minder angst, meer vertrouwen en vooral de moed om verantwoordelijkheid te nemen.

Namens de PCG wensen we onze bestuurders van harte veel wijsheid, moed en vertrouwen voor het nieuwe vergaderseizoen 26/27 jaar toe! Moge jullie werkzaamheden worden begeleid door onze gebeden.

Jan-Dirk de Bruijn, 
fractievoorzitter PCG

.