Mevrouw Tonnie Mol 100 jaar: "Ik wil er goed uit blijven zien, geen slooffie zijn"

WIJK BIJ DUURSTEDE Zaterdag vierde mevrouw Tonnie Mol-Polderman haar honderdste verjaardag in het bijzijn van familie en kennissen. Het feest werd gevierd met een high tea bij De Kersenhut. Maandag kwam loco-burgemeester Willem Joustra haar feliciteren met deze heuglijke dag. Ze geniet er zichtbaar van.

Ali van Vemde

Ze zit tevreden in haar stoel, wel doodmoe van alle aandacht en bezoek. "Ik heb heel veel bloemen en bonbons gekregen," vertelt ze. Tonnie Mol-Polderman werd geboren in Haarlem, maar bracht een groot deel van haar leven door in Amsterdam. Ze trouwde twee keer, een huwelijk van 10 en van 11 jaar. Beide echtgenoten overleden door een ziekte. Het is zoals het is. "Beter twee keer een kort goed huwelijk dan een lang ongelukkig huwelijk. Ik ben tevreden zo." Tot haar 62ste jaar werkte ze als secretaresse op het Ministerie van Financiën. "Met veel plezier heb ik er altijd gewerkt. Ik was op vakantie toen ze bezig waren met de VUT. Toen ik terugkwam van vakantie was dit er net door en ik heb direct mijn baan opgezegd. Het was mooi geweest." Ruim twintig jaar geleden kwam ze vanuit Amsterdam naar Wijk bij Duurstede. Een nichtje woonde hier en vroeg of zij niet hier wilde komen wonen. Dat deed ze en nu woont ze met de 12-jarige poes met heel veel plezier in Wijk bij Duurstede. "Ik vind het hier leuker dan in de grote stad."

GOEDE HULP "De laatste tien jaar zijn heel erg snel gegaan," vertelt ze. "Ik had niet verwacht zo oud te worden. De gordijnen raken sleets, maar ik ga geen nieuwe meer kopen." Ze zorgt goed voor zichzelf. De kapster komt iedere week bij haar langs en ze wil goed gekleed zijn. "Vroeger moest ik er voor mijn werk altijd goed uitzien en dat wil ik nu ook. Ik wil wel toonbaar zijn en er niet uitzien als een sloofje." Van de warmte afgelopen week had ze geen last. "Als kind al was ik gek op de zon." Ze is blij met alle hulp die ze krijgt. "Mensen staan voor me klaar. Ik ben ook goed voor de mensen en heb altijd klaar gestaan voor anderen. Nu krijg ik dat terug." Verhuizen wil ze niet. "Ik ga niet naar een verzorgingstehuis. Ik wil hier mijn ogen dicht doen."

Ze heeft genoten van haar honderdste verjaardag. Blij was ze met al het bezoek. Zaterdag waren er zo'n 35 mensen om haar te feliciteren. Het zijn vermoeiende dagen geweest, maar ze vond het heel gezellig. De galerij voor haar huis is versierd met ballonnen en slingers. Maar die mogen nu wel weg van haar. Nog even genieten van een stukje taart, van de mooie bloemen en bonbons en dan is alles weer gewoon.