Gerrit Onink: de man van licht, muziek en verbinding

WIJK BIJ DUURSTEDE In Wijk bij Duurstede kent bijna iedereen hem, al is het maar van horen zeggen. Gerrit Onink, 65 jaar, is een man van ideeën, geluid, licht, verhalen en vooral: verbinding. Hij stond aan de wieg van talloze evenementen, van drive-in shows tot het Wijkse Stadsfeest. Maar achter die gedreven organisator schuilt iemand met een diepgewortelde drang om mensen samen te brengen, niet uit winstbejag, maar uit liefde voor zijn stad en haar inwoners.

door Guido van Gend

Gerrit begon op jonge leeftijd met organiseren. Hij was pas 16 jaar oud toen hij met een officiële ontheffing van de koningin bij Veronica aan het draaien was. ,,Dat was een andere tijd”, vertelt hij. ,,Veel mocht nog, als je maar liet zien dat je het serieus nam. En ik ging maar door.”

In 1982 richtte hij zijn eerste bedrijf op, onder de naam MMP – wat al snel moest worden veranderd na een juridisch conflict. Zo werd ‘GO’ geboren, afgeleid van zijn initialen. Het werd de basis van een lange carrière vol optredens en producties.

Drive-in shows, presentaties, feesten: het was een bruisende tijd. Zo’n 400 shows per jaar verzorgde hij met zijn team. ,,Soms meerdere op een dag. En dan de dag erna gewoon weer door.” Maar het ging hem nooit om de spotlights. ,,Ik ben niet zo van het podium. Ik geniet ervan als iets klopt. Als mensen geraakt worden, zich gezien voelen.”

WIJK BIJ DUURSTEDE: ZIJN THUIS

Hoewel hij op allerlei plekken werkte, is Gerrit altijd in Wijk bij Duurstede blijven wonen. ,,Ik ben geboren in de kapel van het klooster, opgegroeid bij de molen.” In zijn herinnering was Wijk een stad vol muziek. ,,De harmonie liep elke week wel twee keer door de straten. Daar werd geoefend, gepoetst, geknipt. Nu zijn ze er nog wel, maar veel minder zichtbaar. Dat doet wat met me.”

VERBINDING, GEEN VERDIENMODEL

Wat Gerrit doet, doet hij voor Wijk. Zijn betrokkenheid komt recht uit het hart – en zelden uit de portemonnee. ,,Geld verdienen? Dat interesseert me niet. Ik wil dat het goed is. Dat het klopt. Dat mensen samenkomen. Of je nou jong bent of oud. Het gaat me om verbinding.”

Hij vertelt met fonkelende ogen over initiatieven die hij opzette of nog wil realiseren: een klassieke muziekavond op een driemaster in de haven, een fotowandeling langs vergeten plekken in de stad, een groots harmonieorkest met muzikanten uit de regio, en een eerbetoon aan de lokale geschiedenis met licht en geluid.

Sommige plannen zijn nooit uitgevoerd, andere juist wel. ,,Dance Behind the Wall, dat begon met twee jonge gasten, Thom Huisman, Tom Pijpers, zijn vader Edwin en Joost Vernooy voor de horeca die met groot enthousiasme aan de slag zijn gegaan. Heerlijk om dit samen te kunnen doen. Wat een prachtige tijd was dat.”

Dat soort liefde... daar moet je stil van worden. Ik heb dat altijd gehad, die waardering. Voor mensen die hun energie inzetten zonder dat iemand het ziet.

Gerrit raakt zichtbaar ontroerd als hij praat over mensen die het gewoon doen, zonder schijnwerpers. Eén van de anekdotes die hem bijblijft, is zijn bezoek aan de hospice, waar hij een jong meisje van 24 bloemen zag brengen naar een stervende bewoner. ,,Dat soort liefde... daar moet je stil van worden. Ik heb dat altijd gehad, die waardering. Voor mensen die hun energie inzetten zonder dat iemand het ziet.”

KWETSBAARHEID EN KRACHT GAAN HAND IN HAND

Wat veel mensen niet weten: Gerrit is ziek. ,,Ik voel ik me goed. En in mijn hoofd... daar is het nog steeds druk.” Na een zware periode gaat het goed. Hij weet dat hij keuzes moet maken, dat hij misschien niet meer alles kan uitvoeren zoals vroeger. Toch blijft hij plannen smeden, verbinding zoeken, en jongeren betrekken. ,,Wat ik wil is simpel: dat mensen elkaar blijven vinden. Dat we stilstaan bij wie we zijn, bij onze geschiedenis, bij onze plek. En dat we ruimte maken voor muziek, verwondering en verhalen.”

HET WIJKSE STADSFEEST Wat Gerrit betreft mag 2025 een jaar van samenzijn worden. En het aankomende Wijkse Stadsfeest op 11 en 12 april wordt daar het stralende middelpunt van. “Ik wil een feest waar je net zo makkelijk je buurman tegenkomt als een onbekende van de andere kant van het dorp. Jongeren, ouderen, families – iedereen hoort erbij.”

Foute Vrijdag – schaamteloos gezellig

De vrijdagavond trapt af met een concept waar Gerrit zichtbaar lol in heeft: Foute Vrijdag. ,,Lekker fout, heerlijk over de top. Denk aan glitter, neon, meezingers en foute hits uit de jaren 80, 90 en zeroes. Niks serieus, alles mag.” Hij lacht: ,,Ik hoop dat mensen zich een beetje verkleden. Foute trainingspakken, pruiken, discobroeken. Maar niks moet hoor. Kom gewoon zoals je bent — als je maar zin hebt in een feestje.”

De avond is bedoeld om drempels weg te nemen. ,,Geen elitair gedoe, geen ingewikkeld programma. Gewoon lachen, dansen en vooral: samen zijn.” Gerrit verwacht dat de meeste mensen op zaterdag zullen komen voor de hoofdact, waardoor hij denkt dat vrijdag juist een meer ongedwongen sfeer zal hebben. ,,Vrijdag is voor de echte liefhebbers van lol. Zaterdag wordt natuurlijk groots – vrijdag wordt gewoon gezellig.”

Zaterdagavond met topact: Edwin Evers Band

Op zaterdagavond betreedt de Edwin Evers Band het podium. ,,En die jongens leveren áltijd kwaliteit. Muzikaal top, energiek, en ze spelen alles — van funk tot rock, van Nederlandstalig tot internationale hits.” Dat hij deze band naar Wijk weet te halen, zegt veel over zijn netwerk én zijn reputatie als betrouwbare organisator. “Het kost wat, ja. Maar het is het waard. Mensen gaan dit niet vergeten.”

WAARDIGHEID, RESPECT EN VAKMANSCHAP

Op de vraag wat hem drijft, hoeft Gerrit niet lang na te denken. “Respect. Eerlijkheid. En waardering voor vakmanschap. Wat je ook doet – als je het met liefde doet, verdien je een podium. Of je nou stukadoor bent of dirigent.”

Hij glimlacht. “Een stukadoortje bestaat niet.”

Het Wijkse Stadsfeest vindt plaats op vrijdag 11 en zaterdag 12 april.