Ingezonden brief: Nee hé, niet weer!

Het was rond de eeuwwisseling toen ik met mijn kinderen door het dorp kuierde naar bakker en slager. Heerlijk. Bij de een kregen ze een korstje brood, bij de ander een plakje worst. Na vier dagen op kantoor kon ik me weer volledig richten op thuis, mijn kinderen en buiten zijn. We hadden 1 auto die mijn man dagelijks meenam naar zijn werk. Ik genoot ervan om boodschappen te doen met mijn kinderen in de wandelwagen en op de fiets met zijwieltjes. Het zou nog mooier zijn geweest als ik alle boodschappen in Cothen kon halen. Het was altijd rennen en vliegen met jonge kinderen. Van plannen kwam niet veel. Maar helaas: er was geen supermarkt in Cothen en ik moest wachten tot mijn man ’s avonds thuiskwam en verse boodschappen meebracht voor het eten.

Toen in augustus 2002 de Spar haar deuren opende, voelde ik me zoveel vrijer. Ik kon zelf lopend of op de fiets snel wat boodschappen halen. Twee maanden later kreeg ik zwaar letsel na een fietsongeluk en kon ik noch fietsen noch autorijden. Ik was tijdelijk aangewezen op de benenwagen. Wat was ik blij dat ik die paar boodschappen gewoon lopend kon doen. Dat scheelde mijn man werk en gaf mij een minder nutteloos, hulpbehoevend gevoel. Dat ik snel een vergeten boodschap, of verse groente en zuivel voor de maaltijd kan halen, levert nog steeds een belangrijke bijdrage aan mijn welzijn. Niet alle boodschappen zijn er verkrijgbaar. De prijzen zijn aan de hoge kant, maar toch loop ik 2 à 3 keer in de week bij de supermarkt binnen. Dat ik niet in de auto hoef te stappen voor die paar boodschappen is me de hogere prijs wel waard.

Ik moet er niet aan denken dat in februari 2025 de buurtsuper in Cothen haar deuren sluit. De slager kan geen opvolger vinden en doet waarschijnlijk volgend jaar ook zijn deuren definitief dicht. Twee van de drie winkels verdwijnen zo in korte tijd uit het dorp. Het interview in het AD met de alarmerende boodschap kwam hard binnen. De volgende dag verscheen een bericht dat er wel een supermarkt zou blijven in Cothen. Is dat waar? Of slechts een gerucht? Ik hoop dat beleidsmakers van gemeente, Binding en Woonin de noodklok serieus nemen en Cothen niet zonder supermarkt zit volgend jaar. De omzet zal nooit top zijn in Cothen, dus de inkomsten laag. Kan er misschien iets worden gedaan aan de kostenkant? Een buurtsuper scheelt veel autokilometers. Is duurzaam en verbindend, kortom: goed voor het klimaat en de lokale leefbaarheid.

Mariëlle Oostveen,
inwoner van Cothen