
Heel gewoon
7 maart 2023 om 12:58 Kunst‘Ik ben stuk,’ hoorde Lot mama zeggen. Vanuit de speelhoek in de achterkamer keek ze op. Ze zaten in de voorkamer, mama op de bank, die mevrouw op de rode stoel. Mama snotterde, wreef ruw langs haar ogen. Stuk?
Lot zag niets, gewoon mama. Mama, die het altijd druk had. Die heel boos kon worden. Die soms niet hoorde dat je tegen haar praatte, haar ogen gericht op iets dat Lot
niet zag. Die zorgde voor het eten. Mama, die vaak beneden was, terwijl papa meestal boven was. En die heel, héél lief was. Gewoon haar mama.
Elka Le Mair
















