Gemeenteraadsverkiezingen. De straat op! „Wat is voor jou het allerbelangrijkste?”

WIJK BIJ DUURSTEDE Wat moet de gemeente (politiek) echt gaan regelen? Waarom? En ook: hoe? Wijks Nieuws ging de straat op en vroeg het aan inwoners. Een goede busverbinding richting Utrecht, woningbouw, betere afvalscheiding, een ontmoetingsplek voor jongeren, kleinschalige opvang voor asielzoekers en een toegankelijk honden-losloopgebied voor mensen met een beperking. Om maar eens wat te noemen. De wensen van inwoners liggen voor het oprapen.

door Kuun Jenniskens en Marijke Dekker

Uur wachten op de bus

Havo-3-leerling Ninthe (15) mist vooral de route en dienstregeling van de voormalige buslijn 41. „Dat was gewoon perfect,” vertelt ze. „In december heeft Keolis een niet al te beste aanpassing gemaakt. Het zou optimaal zijn als de bus terug kan naar de oude regeling, maar een goede eerste stap zou zijn om op de terugweg weer door heel Wijk bij Duurstede te rijden, in plaats van eerst naar het busstation. Ook wat minder uitval zou fijn zijn, want ik heb laatst een uur bij halte Vaartsche Rijn staan wachten op de bus naar Wijk bij Duurstede. Eigenlijk hoort die elk kwartier te gaan. Daar ben ik niet blij mee.”

Afval dumpen

Leeftijdsgenoot Rik vindt vooral afvalscheiding belangrijk. „Omdat we extra moeten betalen om overig afval op te halen, zoeken mensen andere manieren om hun afval kwijt te raken. Op die manier wordt er minder afval gescheiden. Ook is de afvalstoffenheffing al heel hoog, dus het is niet logisch om extra te moeten betalen. In andere gemeenten is dit anders geregeld.” Vooral grotere gemeenten kiezen voor nascheiding.

Rik en Ninthe - Veerle

Kleinschalige opvang vluchtelingen

Een 60-jarige dame uit Cothen, die net haar hond uitlaat, deelt haar mening over migratie, maar ziet de Spreidingswet vooral als onderwerp voor de landelijke politiek. „We hebben geen keuze, die opdracht moeten we gewoon uitvoeren. Kleinschalige opvang voor echte vluchtelingen, met goede integratie. Dat betekent ook dat ze mogen werken en de taal leren.”

Tot hier en niet verder

Ze vindt het ‘niet oké’ dat gemeenten verantwoordelijk zijn voor jeugdzorg en Wmo, terwijl daar onvoldoende geld tegenover staat. „Ik denk dat de politiek in Wijk bij Duurstede harder moet zijn en moet zeggen: ‘tot hier en niet verder’. De politiek moet betere keuzes maken. Niet alles is meer mogelijk.”

Hoogbouw om natuur te sparen

Woningbouw is nodig, maar om de natuur te sparen mag er best wat hoger worden gebouwd, zegt ze. „Ik bedoel niet tien hoog, maar wel hoger dan nu, en met veel groen. Groen op en aan de gebouwen — dat is een goede oplossing.”

Plek voor jongeren

In Wijk bij Duurstede treft het Wijks Nieuws een 49-jarige vrouw met een duidelijke wens: ruimte voor jongeren om elkaar te ontmoeten en samen plezier te hebben. „Ik kom zelf uit Wijk en toen ik jonger was, waren er plekken waar je elkaar kon ontmoeten en waar iets leuks werd georganiseerd.” Haar kinderen zijn nu 13 en 16 jaar. „Ze hangen veel buiten of zitten in het tuinhuis van mijn ouders. Ik vind het belangrijk dat er een ontmoetingsplek is voor jongeren tot 18 jaar, waar een beetje zicht op ze is en waar iets leuks wordt georganiseerd. Aan mijn kinderen merk ik dat ze contact nodig hebben. Ze vinden feestjes leuk en met carnaval genoot mijn dochter van de saamhorigheid: iedereen was er en had het leuk met elkaar. Zoveel lol, zoveel blijheid — ze gingen helemaal open.”

(Assistentie)honden: lekker rennen en spelen

Anita breekt een lans voor een honden-losloopgebied dat ook toegankelijk is voor mensen met een beperking. „Mijn hond Twinkel is een assistentiehond. Dat werk vraagt veel van hem. Hij heeft, net als andere honden, ruimte nodig om veilig en vrij te rennen, te spelen en contact te maken met maatjes. Loslopen brengt ontspanning en zelfvertrouwen en helpt op een fijne manier energie kwijt te raken. Zo’n plek zou fantastisch zijn. Dit vraag ik niet alleen voor mezelf, maar ook voor alle andere mensen met een beperking en een (assistentie)hond.”

Anita, die door MS rolstoelgebonden is, ziet het honden-losloopgebied al voor zich. „Een omheind veld met een degelijk hek en een poort die soepel opent en sluit, zodat je die ook vanuit een rolstoel kunt bedienen. Voor en achter de ingang bestrating, zodat je bij regen niet vast komt te zitten in de modder. En vooral: geen drempels, stoepen of trapjes. Een vlakke toegang maakt het veld voor iedereen bereikbaar.”

Toegankelijk

Ook vraagt ze aandacht voor toegankelijkheid in het algemeen. „Toegankelijkheid bepaalt helaas mijn dagelijks leven. En ik ben niet de enige. Het is frustrerend dat er in 2026 nog steeds zoveel plekken niet toegankelijk zijn. Als geboren Wijkse vind ik het teleurstellend dat ons mooie stadje hier zo weinig aandacht voor heeft. Ook bij winkels voel je je als rolstoelgebruiker regelmatig buitengesloten. Samen met Twinkel probeer ik actief deel te nemen aan het sociale leven, maar te vaak moet ik alsnog omkeren. Boos? Nee, dat ben ik niet. Teleurgesteld, dat is het meer.”