Column EWEC: De smaak van water

Wat hebben wij lekker drinkwater. Als we op vakantie gaan, bottelen we het water uit onze keukenkraan in de door de jaren heen verzamelde flessen in verschillende formaten. Ik doe het water de avond tevoren in de flessen en leg ze in de koelkast. Een oude koelbox wordt gevuld met koelelementen uit de vriezer en we kunnen brood, fruit, gesneden groente en ons drinkwater lekker koel en vers houden. Koffie gaat nog steeds in dezelfde thermoskan mee voor onderweg, zodat we geen tijd verliezen met in de rij staan voor die ene kassa waar volgens mij iedere automobilist en touringcarpassagier die dezelfde route volgt, een koffie of versnapering wil halen.

De meest recente reis was naar Genua en aangezien we hard en lang rijden niet goed voor het milieu en niet goed voor onszelf vinden, splitsten we de reis in tweeën. Dit keer overnachtten we in een dorp in het Zwarte Woud. Op de hotelkamer vonden we flesjes lokaal drinkwater. Een mooi natuurgebied, dus dat gebottelde water geniet bij voorbaat een goede pers. De hele dag hadden we water gedronken uit onze eigen drinkflessen. Die voorraad was flink geslonken, dus we namen de gelegenheid te baat en vulden de glazen met het Zuid-Duitse drinkwater. En ik vond het niet lekker. Het smaakte naar de grond waaruit het waarschijnlijk komt. Een beetje muf.

Dat ben ik niet gewend. Het drinkwater in onze gemeente smaakt al zo lang als ik weet heerlijk. Toen mijn partner in de jaren tachtig in Den Haag woonde, vond ik het water dat daar uit de kraan kwam echt goor. De smaak van het uit de duinen afkomstige water was sterk afhankelijk van allerlei factoren en het regionale waterleidingbedrijf slaagde er niet in constant lekker drinkwater te leveren. Tegenwoordig is de smaak van het drinkwater in heel Nederland goed. Dat is best bijzonder.

Wij gingen naar Genua om onze dochter die we elf dagen daarvoor in Scheveningen uit hadden gezwaaid bij de finish van The Ocean Race welkom te heten. Door de uitgebreide berichtgeving van wat er onderweg aan boord gebeurt, wisten we van een technisch probleem. Het membraan dat het zoute water drinkbaar moet maken voor de elfkoppige bemanning werkte niet goed. Om het water drinkbaar te maken, werd het brakke water nog een keer door het membraan gejaagd.

Het zette me aan het denken. Veel regio’s in de wereld hebben niet of nauwelijks drinkwater voor hun inwoners. En wij? We gebruiken dat kostbare water ook voor het doorspoelen van de wc. Kan dat anders?

Mariëlle Oostveen, vrijwilliger EWEC