Slagerij van Bekkum sluit: ‘Het wordt tijd voor een nieuwe fase in ons leven’

WIJK BIJ DUURSTEDE Op zaterdag 5 april sluiten Rijk en Rolanda van der Eijk hun slagerij in de Peperstraat die vanaf 1923 bij veel generaties in Wijk bij Duurstede bekend is als slagerij ‘van Bekkum’.

door John Beringen

Rijk blikt terug en vertelt meer over de geschiedenis van de winkel. ,,Het was de opa van Rolanda die samen met zijn broer de winkel begon”, laat hij weten. ,,Vandaar dat er nog steeds ‘van Bekkum’ op de winkelruit staat en die naam hebben we altijd gehandhaafd.” 

ANDERE RICHTING

Oorspronkelijk lag het niet in de bedoeling van Rijk om ooit slager te worden. ,,Dat is wat wonderlijk verlopen”, vertelt hij. In 1981 had ik de LTS en MTS bouwkunde afgerond. Maar toen ik die diploma’s in mijn zak had, zag het er in de bouw helemaal niet zo florissant uit. Een en ander was dusdanig onzeker dat ik mij begon af te vragen of ik daar wel een goede boterham kon verdienen. Maar nu had ik tijdens mijn studie regelmatig in het abattoir in Utrecht gewerkt en gaandeweg ontdekt dat er in vlees wel toekomst zat. Zodoende ging ik in 1981 werken in de slagerij bij de vader van Rolanda. In die periode heb ik al mijn diploma’s gehaald bij de slagersvakschool. Dat was een traject van een dag in de week studeren en de rest van de week werken.”

OVERNAME WINKEL

Toen Rijk zijn slagersdiploma’s had, wilde hij, zoals hij het formuleert, ‘in andere keukens’ rondkijken. Hij ging werken bij andere slagerijen en in de vleesafdeling van supermarkten. ,,Inmiddels had ik verkering gekregen met Rolanda die samen met haar vader de zaak runde”, vertelt hij. ,,In 1992 werd hij 65 en wilde stoppen met de zaak. Rolanda vroeg mij of ik samen met haar de winkel wilde overnemen. Daar moest ik wel even over nadenken. We kwamen overeen dat we het eerst twee jaar zouden proberen om te kijken hoe dat zou gaan. We zijn toen ook getrouwd waarmee je kunt stellen dat ik de dochter van de baas heb versierd”, verklaart hij met een brede glimlach. Daarna wordt hij ernstig: ,,Aanvankelijk waren we een beetje bezorgd want je weet nooit hoe zo’n overname uitwerkt bij de klanten, maar die angst bleek ongegrond want de mensen bleven gewoon komen. En het werkte van generatie op generatie. Ik heb gezien hoe moeders met hun dochters van een jaar of zes hier kwamen. En die dochters komen nog steeds. Inmiddels zijn ze zelf moeder geworden en soms zelfs grootmoeder.” 

Rijk en Rolanda blikken terug op een mooie periode. ,,We hadden ook altijd gezellige klanten in de zaak”, merkt Rijk op. ,,En het is ook heel bijzonder dat die ruim honderd jaar heeft bestaan. Veel mensen kwamen hier niet alleen om hun vlees te kopen, maar zagen het ook een beetje als een sociaal gebeuren waarbij er altijd tijd was voor een praatje waarbij nieuwtjes werden uitgewisseld en lief en leed werd gedeeld. We kenden elkaar natuurlijk ook al tientallen jaren, hè? Maar op een gegeven moment merk je dat de jaren beginnen te tellen. Het was 60 uur per week werken en dat hebben we altijd met heel veel plezier gedaan, maar als je gaat merken dat het steeds zwaarder wordt, moet je realistisch zijn en er een punt achter zetten. Daarbij moet ik opmerken dat we het contact met de klanten wel zullen gaan missen.” 

Rijk en Rolanda stoppen op zaterdag 5 april om 12.00 uur met de verkoop. ,,Dan wordt het tijd voor een nieuwe fase in ons leven”, besluit Rijk.