Kindergedicht: Kikkerkat

De kikkerkat uit Hellevoetsluis
die was verliefd, och, zó verliefd
die was verkikkerd op een muis.

Een muis, zeg je? Dat is apart,
want hij heeft toch geen muizenhart,
geen muizenbrein, geen muizenlijf.
Wellicht gewoon wat tijdverdrijf?

Dat denk ik niet, want, verbeeld je
ik zag ze laatst in het prieeltje
in het Hellevoetse Sluisplantsoen
gaven zij elkaar een vlinderzoen

en stoeiden wat, je kent dat wel
zoals dat gaat in liefdesspel.
De muis slaakte verrukte kreten
toen heeft de kat haar opgegeten

met huid en haar, van kop tot staart
dat ligt nu eenmaal in zijn aard.
Hij had haar amper doorgeslikt
toen heeft hij het toch uitgesnikt!

‘Mijn hemel, wat heb ik gedaan!
Ik kon mijn liefste niet weerstaan.’
Hij snikte wat, snoot fluks zijn neus
toen zei hij: ‘Toegegeven, amoureus
tot over de oren waren wij
maar God, wat heerlijk smaakte zij!’

Elka Le Mair