Ali van Vemde, verslaggever bij Wijks Nieuws, gaat na 22,5 jaar met pensioen

WIJK BIJ DUURSTEDE Blues in Wijk, Carnaval, Puur Wijks, de Lekkodagen, de Wijkse Kermis, Sinterklaas, Vakantie Bijbel Week, het Kersenfestival, ga zo maar door. Ali van Vemde kondigde deze activiteiten aan en deed er verslag van, 22,5 jaar lang. Haar baan was onderdeel van het leven. Om dat los te laten ‘voelt vreemd’, maar Ali kijkt vooral terug op een hele fijne tijd. 

door Agnes Krijnen

Ali zag een vacature in de krant voor advertentieverkoper. Wijks Nieuws was toen nog eigendom van de familie Pater uit Bunnik, fruittelers. ,,Daar reageerde ik op. Dat deed nog iemand anders, die werd aangenomen. Maar Jan Mijndert red.: Pater vroeg mij of ik niet wilde schrijven voor de krant, omdat mijn sollicitatiebrief er goed uit zag.”

BOERENKIEL

Ali twijfelde, maar besloot het te proberen. ,,Ik liep eerst een keer mee met mijn voorganger Frans Brouwer. Het was de carnavalsoptocht. Hij kwam mij in zijn boerenkiel ophalen. Ik dacht toen: ’Dit is helemaal niks voor mij.’ Maar ik ben meegegaan en ook al ben ik nog steeds geen fervent carnavalsvierder, het is allemaal goedgekomen.”

Onopvallend tussen het nieuws, zo brengt Ali verslag uit van activiteiten in Wijk bij Duurstede, zoals hier bij het Rijn en Lek festival. - Kees Broekman

In eerste instantie dacht Ali dat ze dit werk niet zo lang zou doen. ,,Ik dacht dat ik in drie jaar alles wel een keer gezien zou hebben. Dat bleek dus helemaal niet te kloppen. Er gebeurt zoveel in Wijk, iedere keer staan er weer nieuwe initiatieven op, worden er nieuwe dingen georganiseerd.” Ali bezocht bijna alle activiteiten en evenementen in de drie dorpen. ,,Ik merkte dat dat altijd erg op prijs werd gesteld en ik vind het erg leuk om te doen.” Haar man Wil ging vaak mee, zeker als het muziek betrof.

LEVENSVERHAAL

Ook de verhalen van mensen die 50 of 60 jaar getrouwd zijn, blijven Ali goed bij. ,,Ze vertellen vaak hun hele levensverhaal tijdens zo’n bezoek. Dat is zo bijzonder. Sommigen zijn heel zenuwachtig als ik binnenkom, maar dat ijs is snel gebroken, gewoon door te luisteren en af en toe de goede vraag te stellen.”

Ze vertellen vaak hun hele levensverhaal tijdens zo’n bezoek. Dat is zo bijzonder.

Werk en privé gescheiden houden is geen optie in dit vak. ,,Mensen bellen mij soms ook op zaterdagochtend om 8.00 uur om te vragen of ik naar een evenement op die dag kom. Dat is soms wel vervelend, maar eigenlijk heb ik het nooit als probleem ervaren. Dat mensen mij op straat aanspreken met nieuws vind ik ook helemaal niet erg.”

DRIE DORPEN

In al die jaren heeft Ali de drie dorpen en de inwoners goed leren kennen. ,,Het zijn drie heel verschillende dorpen. Langbroek is een besloten gemeenschap, waar religie belangrijk is. Cothen is een dorp van doeners. Als daar een idee is om een Dorpshuis te bouwen, hebben ze het bij wijze van spreken twee week later gebouwd.”

Ali woonde lang in Cothen, maar voornamelijk in Wijk bij Duurstede. ,,Je kunt Wijk indelen in de echte Wijksen, die prachtige verhalen kunnen vertellen  over het oude Wijk. Daarnaast is er een enthousiaste groep mensen die veel waarde hecht aan hun stad en steeds weer leuke nieuwe dingen organiseert. De vele festivals, Theater Calypso en de Lekkodagen zijn daar mooie voorbeelden van.”  

RUBEN EN JULIAN

In al die jaren zijn er voor Ali weinig verhalen die er echt uit springen. Alle verhalen zijn voor haar waardevol. Wat haar wel bijzonder is bijgebleven is de vondst van de broertjes Ruben en Julian in een sloot Cothen in 2013. ,,Ik hoorde dat op de radio in de auto, Wil en ik kwamen net thuis. We zijn er meteen naartoe gereden, de locatie werd net afgezet. Ik vond het heel lastig om te bedenken hoe ik dit moest verwoorden. De vader was heel bekend en geliefd in Cothen.”

Ali overlegde daarover met dominee Rebecca Onderstal, wie zij ook interviewde over dit familiedrama. ,,Mensen werden opgevangen in de kerk, zij stond er midden tussenin.”

MONUMENTENDAG

Ook al zal het wel even wennen zijn om niet ieder weekend op pad te hoeven, Ali zal niet snel in een gat vallen. Ze heeft twee kinderen en een kleinkind, waar ze iedere week op past, samen met Wil. Ook is ze actief bij het comité voor Open Monumentendag en gaat ze een paar uur bij het administratiekantoor van haar dochters werken.

Iemand zei tegen mij dat ik mezelf toch inmiddels wel een echte Wijkse mocht noemen.  

Ook staat er een aantal reisjes met Wil in de planning. ,,Verder ga ik lezen. Ik heb nog een hele stapel boeken en tijdschriften liggen waar ik eerder niet aan toegekomen ben.” Van de activiteiten blijft Ali genieten. ,,Ik zal zeker evenementen blijven bezoeken. Maar dan zonder camera en schrijfboekje.”

Van een lezer kreeg Ali eens het grootst mogelijke compliment. ,,Iemand zei tegen mij dat ik mezelf toch inmiddels wel een echte Wijkse mocht noemen. En dat terwijl ik hier helemaal niet geboren ben. Vond ik heel bijzonder.” Verder wil Ali iedereen bedanken. Ali: ,,Ik wil iedereen in Wijk bij Duurstede, Cothen en Langboek heel erg bedanken voor de vele mooie verhalen die ze me hebben toevertrouwd.”