Nieuw bluesevenement KERS&BLUES voor herhaling vatbaar

COTHREN Wat krijg je als je het zwoele temperament van Latijns-Amerika mengt met de rauwe ziel van de blues? Precies: een onvergetelijke middag zoals die afgelopen weekend plaatsvond tijdens KERS&BLUES, een nieuw bluesevenement van stichting BluesinWijk. Al vanaf 2009  timmeren ze aan de weg om de blues levend te houden. Wat begon als een klein initiatief van lokale muziekliefhebbers, is inmiddels uitgegroeid tot een organisatie met landelijke uitstraling. Met een gevarieerd aanbod aan concerten in ‘hun’ theater, een bluesfestival en nu ook KERS&BLUES in het buitengebied van Wijk bij Duurstede, in het plaatsje Cothen.

Edwin van der Linden

Het programma leek aanvankelijk op een voorprogramma en hoofdact, maar uiteindelijk bleek het een dubbel affiche: de Blues@TheFactory Band met gast Boy Vielvoye speelde een set van 90 minuten, gevolgd door José Ramirez, die maar liefst twee uur op het podium stond.

De Blues@TheFactory Band treedt elke vierde donderdag van de maand op in Culemborg, samen met diverse gastartiesten. Boy Vielvoye is daar al meerdere keren te gast geweest, en het bleek een goede keuze om hem opnieuw met deze band te combineren voor KERS&BLUES. Het werd een heerlijke set, met zowel nummers uit de carrière van Vielvoye als werk van gitarist Harm van Essen, die liedjes van zijn eigen band La Ratte speelde. Uiteraard kwamen ook zorgvuldig gekozen covers voorbij, zoals “My Back Scratcher”. Een uitstekend begin van deze zaterdagmiddag.

Na een uur ombouwen was het de beurt aan de uit Costa Rica afkomstige José Ramirez. Ik zag Ramirez voor het eerst in oktober 2021 bij de concerten van Bluesmoose Radio in Groesbeek. Ook de organisatie van Blues in Wijk was daar aanwezig en zij hebben hem sindsdien gevolgd, tot het moment rijp was voor een optreden in Wijk bij Duurstede. De begeleidingsband van Ramirez bestond uit Carlo van Belleghem op bas, Marcus Weymare op drums en Matthijs Daniël op Hammondorgel. Terwijl de band het intro van ‘The Hunter’ inzette, liep Ramirez al spelend door het publiek richting het podium. De eerste drie nummers kwamen rechtstreeks van zijn laatste livealbum Bad Hombre. Gelukkig week hij bij het derde nummer hiervan af. Er volgde zelfs een lied dat nergens op zijn discografie te vinden is. Samen met Keb’ Mo’ had Ramirez op een van de vele bluescruises het nummer ‘The Itch’ gespeeld. Dit paste perfect bij een Zuid-Amerikaanse artiest. Met iets meer bongo’s zou het zo een Santana-nummer kunnen zijn.

Als een echte bluesartiest bracht Ramirez ook nummers van zijn voorgangers. Zo passeerden ‘Sweet 16’ van B.B. King en ‘Honey Hush’ van Albert Collins de revue, de laatste in een blues-soulmedley waarin ook ‘Papa Was a Rolling Stone’ en ‘Sugar Pie, Honey Bunch’ verwerkt waren.

Ramirez betrekt graag zijn publiek bij het optreden. Er was veel publieksinteractie en hij liep regelmatig door de zaal. Persoonlijk vind ik dat één keer leuk; vier à vijf keer is wat mij betreft te veel – hoe enthousiast het publiek ook is. Op zulke momenten lijdt het gitaarspel er toch wat onder, en als bluesliefhebber kom ik daar juist voor.

Maar alles bij elkaar: een zeer geslaagde middag/avond, met een evenement dat zeker voor herhaling vatbaar is – op deze mooie plek, midden in de kersenboomgaard van Cothen.

Meer foto’s zijn te zien in het fotoalbum: Jose Raminez en Blues@factoryband ft Boy Vielvoye .