Dirigent Muziekvereniging Excelsior Cothen neemt na bijna 41 jaar afscheid: ‘Het was een prachtige periode’

COTHEN Herman Wiegers nam zaterdag na bijna 41 afscheid als dirigent van Muziekvereniging Excelsior Cothen. Hij mag terecht trots terugkijken op de tijd dat hij dirigeerde en hij het muziekgezelschap tot grote hoogten wist te brengen. Afgelopen winter mocht hij de verenigingsspeld ontvangen waarbij hij tevens koninklijk werd onderscheiden. 

door John Beringen

Tijdens het afscheidsconcert bracht Excelsior een gevarieerd programma ten gehore met onder andere compilaties van Ramses Shaffy en Rob de Nijs. Het publiek genoot er zichtbaar van. Ook de weergoden bleken Wiegers gunstig gezind te zijn want doordat het stralend weer was, kon het concert buiten in het zonnetje uitgevoerd worden.

,,Ik weet nog hoe het begon”, laat Wiegers na afloop weten. ,,Toen ik toetrad als dirigent waren er nog wel wat praktische problemen. Naar de maatstaven van toen, en zeker van nu, was de aanpak enigszins verouderd. Daarbij was er maar weinig jonge aanwas waardoor het ledenaantal aanvankelijk aan de kleine kant was. Gelukkig is dat uiteindelijk verbeterd. Een ander punt is dat ik wel stevig moest schipperen. Ik was toen trompettist bij het Utrechts Symfonie Orkest waardoor ik zelf te maken had met uitvoeringen. We konden toen niet altijd een vaste repetitieavond aanhouden.”

KENNIS OVERDRAGEN

,,Waar ik ook mee te maken kreeg, was dat ik kennis moest overdragen. Kijk, je kunt wel zeggen dat iets anders moet, maar om vervolgens te verduidelijken hoe het dan wel moet, was in het begin een beetje lastig voor mij. Dat bleek echter reuze mee te vallen. 

De leden van Excelsior waren - en zijn nog steeds - mensen die met heel hun hart en ziel leven voor de vereniging en zij pakten alles perfect op. Om heel eerlijk te zijn: ik had me geen betere club kunnen bedenken om mee te werken.” 

NIET ROKEN

Vermaard is het moment waarop Wiegers liet weten dat er tijdens de repetitieavonden niet meer gerookt moest worden. ,,En hou mij ten goede want ik rookte zelf ook in die tijd. Maar soms stond het lokaal echt blauw van de rook en dat werd wel hinderlijk. Iedereen stemde trouwens meteen in met dat voorstel. Ik weet niet of er daardoor mensen besloten om gewoon helemaal niet meer te roken, maar dat zou een mooie bijvangst zijn geweest.” 

NU VERDER

Nu Wiegers afscheid heeft genomen, krijgt hij tijd om samen met zijn vrouw andere activiteiten te ondernemen. ,,Ik moet trouwens opmerken dat mijn vrouw ook verknocht was aan de vereniging”, laat hij weten. ,,Zij heeft muziekles gegeven aan de leden. En dat is heel belangrijk als zowel jij als je wederhelft hart hebben voor diezelfde activiteit die zoveel tijd kost. Als dat niet het geval is, is de kans groot dat er vroeg of laat spanningen ontstaan. Dat is bij ons dus nooit het geval geweest.” 

Wiegers deed samen met zijn vrouw al veel aan wandelen en fietsen; dat zullen ze nu meer gaan doen. Ook staan er tripjes op het programma. ,,We gaan sowieso Berlijn en Wenen bezoeken”, merkt Wiegers op. ,,Mooie steden en ook in muzikaal opzicht heel interessant.” 

HOOGTEPUNT

Op de vraag wat hij als hoogtepunt beschouwt tijdens zijn periode als dirigent moet Wiegers even nadenken. ,,Nou, het was altijd fantastisch om te dirigeren bij Excelsior”, reageert hij. ,,Maar er is een ding wat me altijd is bijgebleven en dat is ons concert in Stuttgart. Het jaartal weet ik niet precies meer, maar de ingewijden weten precies waar ik het over heb. Het zal ergens rond 2005 zijn geweest. Je zou kunnen stellen dat we ons zelf toen hebben overtroffen.”  

Hij voegt er aan toe dat het afscheid slechts gedeeltelijk is. ,,Natuurlijk blijf ik alles rondom Excelsior volgen en mijn opvolger Olaf zal de fakkel perfect overnemen. En ik sluit ook niet uit dat ik wel een keer zal invallen als dat nodig is.”