Nog steeds voelen nabestaanden van 9 omgekomen verzetsmensen de pijn

BUNNIK Vanuit Zuid Limburg en zelfs vanuit België gingen ze maandag op weg voor een bezoek aan het monument op het binnenterrein van Fort bij Rijnauwen in Bunnik, nabestaanden van negen omgekomen verzetsmensen in de Tweede Wereldoorlog. Op deze 9e oktober was het namelijk exact 80 jaar geleden dat 9 leden van de Verzetsorganisatie Erkens door de Duitsers op ditzelfde binnenterrein gefusilleerd werden.

door Hans Nap

Op de plaats waar dit gebeurde staat al vanaf 1946 een monument met de namen van alle door de toenmalige bezetter omgebrachte verzetsmensen. Ieder jaar worden op 4 mei door de Stichting Herdenkingsmonument Fort bij Rijnauwen deze slachtoffers herdacht.

VERZETSORGANISATIE ERKENS

De groep waar het op 9 oktober om ging is al actief geworden kort na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en stond onder leiding van Nic Erkens, geboren in Maastricht, maar toen woonachtig in Luik. Tijdens de mobilisatie was hij ingedeeld bij het 17e regiment infanterie en hield vanuit deze functie wapens achter voor het op te zetten verzet. Later sloten nog twee andere verzetsgroepen zich bij hem aan: de Groep Luc en de Groep Clarence. Door infiltratie via het zgn. Hannibalspiel, Duitse contraspionage, liepen ze in de val en werden in najaar 1942 opgepakt. In de zomer van 1943 werden ze door het Duitse Feldgericht, dat zitting had in de gevangenis aan de Gansstraat in Utrecht, veroordeeld tot de doodstraf die op 9 oktober van dat jaar bij hen werd voltrokken.

Gelukkig stelt het bestuur van de Stichting Herdenkingsmonument Fort bij Rijnauwen nabestaanden altijd in de gelegenheid op zo’n dag het monument te bezoeken en hen te ontvangen. Ook maandag.

NEGEN SLAGEN

Op het parkeerterrein van het theehuis heette de voorzitter van de stichting, Janneke Schermers, de ruim twintig aanwezigen welkom waarna in een stillestoet o.l.v. bestuurslid Hans Nap, naar het fort werd gelopen. Passanten en wandelaars keken toch wat vreemd op bij het zien van zo’n stille stoet op zo’n onverwacht moment. Op het fort liet men de herdenkingsklok negen slagen geven, voor ieder van de negen gefusilleerden één slag. Na een kort moment van stilte bij de klok werd verder gelopen tot binnen de hekken van het monument waar bloemen werden gelegd bij de steen van de verzetsorganisatie en opnieuw een moment van stilte in acht werd genomen.

Alle aanwezigen werden daarna nog in de gelegenheid gesteld kort langs de bloemenhulde te lopen waarmee dit plechtige moment werd afgesloten. Voor nabestaanden zijn het nog steeds emotionele, maar ook erg belangrijke momenten. Om elkaar weer te zien, maar ook om samen nog steeds de pijn te voelen. In de loop van de middag ging iedereen weer huiswaarts. 

NOOIT VERGETEN

Wellicht komen ze over vijf jaar op 9 oktober weer terug, in ieder geval op 4 mei volgend jaar: ‘Opdat wij nooit vergeten’.