Saskia Habraken uit Cothen lanceert debuutroman ‘Slapen zonder Slangen’ voor jongeren en volwassenen

17 februari 2025 om 15:45 Mensen

COTHEN  Bijna drie jaar werkte Saskia Habraken aan haar debuutroman ‘Slapen zonder Slangen’. Haar doel was om goed te leren schrijven. Niet per se om het boek te publiceren. ,,Als ik één hoofdstuk kan schrijven, kan ik er ook 30 schrijven.” Zowel jongeren als volwassenen kunnen zich herkennen in het verhaal. Ouders krijgen inzicht in wat een angststoornis en scheiding kan betekenen voor kinderen. Maar, zegt de auteur: ,,Voor mij gaat het boek vooral over hoop.”

,,De angst van Jitta is écht," benadrukt Saskia. Jitta, het hoofdpersonage van haar verhaal, kampt met angsten die na de breuk van haar ouders steeds heviger worden. Hoewel het niet Saskia’s eigen angsten zijn, heeft ze wel delen van haar eigen leven verwerkt in het boek. ,,De roman is deels autobiografisch. Het verhaal speelt zich af in Son en Breugel in Brabant, waar ik ben opgegroeid. Toch had het net zo goed in Cothen kunnen zijn. Jitta’s leven is geen letterlijke kopie van mijn leven.” Fictie zorgt ervoor dat het een universeel en herkenbaar verhaal is. ,,Jitta en ik zijn allebei bang voor slangen, maar niet al onze angsten zijn hetzelfde. Daarnaast gingen mijn ouders uit elkaar toen ik 11 was. Jitta is 15. Het verhaal heb ik als het ware gecomprimeerd. Door de gebeurtenissen sneller achter elkaar te laten plaatsvinden, leest het boek vlotter.”

HOOP

,,Voor mij gaat het boek ook over hoop,” legt Saskia uit. ,,Jitta voelt de angsten wel écht, al zijn ze niet per se de realiteit. Aan het eind van het boek zijn de angsten niet verdwenen, maar wordt het makkelijker voor Jitta om ermee om te gaan. Dat gold ook voor mij.”

Hoe begon je aan Slapen zonder Slangen? 
Van origine is Saskia historicus. Ze was gewend om veel te schrijven: papers, essays, noem maar op. Gelukkig pakte ze altijd graag de pen op. Dat was ook de reden waarom ze zich drieënhalf jaar geleden aanmeldde voor een schrijfcursus. Tijdens deze cursus leerde ze hoe je personages tot leven brengt, hoe een plot zich ontvouwt en hoe je een setting creëert. Zonder dat ze het wist, had ze aan het einde van de cursus het eerste hoofdstuk van Slapen zonder Slangen op papier staan. ,,Mijn gedachte toen was: als ik één hoofdstuk kan typen, kan ik er ook 30 schrijven.” Dat moment markeerde de start van Jitta’s verhaal.

Kun je iets vertellen over de verschillende schrijffases? 
Achteraf ziet Saskia drie duidelijke fases in het schrijfproces. ,,In de eerste fase waren er mensen die met me meelezen. Het was toch wel een stukje zelfvertrouwen kweken. En dan hoop je dat meelezers benieuwd zijn naar de afloop.” In de tweede fase nam ze een redacteur in de arm die haar hielp het verhaal te verfijnen. ,,Het boek had ik bijvoorbeeld eerst in de derde persoon geschreven, over Jitta. De derde persoon creëert toch een beetje afstand. Daarom heb ik het helemaal herschreven in de ik-persoon, zodat je het verhaal vanuit Jitta meemaakt." De derde fase in het schrijfproces was het verhaal uitgeven. ,,Daar had ik wel geluk mee, want zoveel manuscripten willen gelezen worden. Ik kreeg vrij snel een positieve reactie van een uitgeverij."

Heeft het schrijfproces invloed gehad op je eigen angsten? 
,,Ik ben ze wel gaan opzoeken. Het oprakelen ervan zorgde voor inspiratie. Zo ben ik bijvoorbeeld bang voor skiliften en heb ik hoogtevrees. Maar skiën vind ik geweldig. Dan ging ik in de skilift, en lette ik op wat er met me gebeurde. Wat voel ik? Hoe reageert mijn lichaam? Vervolgens schreef ik dat op. Er waren ook periodes dat ik wel wat meer in de angst weer zat. Maar dat was dan een bewuste keuze, omdat ik weet: ‘ja dit gaat weer over’. Tijdens één van de schrijfcursussen gaven ze ook het advies om niet een boek te schrijven over onverwerkte trauma.”

Hoe bewaar je schrijf-privé balans? 
,,Aan het begin van Slapen zonder Slangen schreef ik in het weekend, en werkte ik doordeweeks. Dan was het aan het begin van de werkweek wel lastig de knop omzetten. Maar als die eenmaal om was, ging het ook wel weer. Notitieboekjes werken voor mij niet zo goed," zegt ze. ,,Als ik een idee heb, zie je me driftig typen op mijn telefoon." Op haar schrijfdag plaatst ze die ideeën dan op de juiste plek in het manuscript. ,,Op een gegeven moment ken je je verhaal zo goed dat het steeds makkelijker gaat.” Soms zijn er periodes waarin ze dagen achter elkaar schrijft. ,,Maar dat is oké, dan is dat ook wel een bewuste keuze, want dat zit je er zo goed in. Als ik écht even klaar was met het verhaal, liet ik het liggen. Dat was soms wel een maand. Uiteindelijk wil ik altijd wel weer verder. Dat is het voordeel van een goed conflict in je boek, het blijft aan je trekken: de personages en het verhaal blijven om aandacht vragen.”

Wat was je grootste les? 
,,Een redacteur is écht goud waard. Mijn redacteur legde uit dat een verhaal zich altijd afspeelt op twee lagen," zegt ze. ,,De eerste laag is het verhaal zelf, met de personages, de gebeurtenissen, de climax. Maar er zit altijd een tweede laag onder, die meer met het thema van het boek te maken heeft." Dit inzicht heeft haar geholpen om haar nieuwe boek, waarbij ze nog in de oriëntatiefase zit. ,,Ik ben nu meer gefocust op de onderste laag en kijk daarna pas naar de personages en de gebeurtenissen die daarbij passen."
Saskia verklapte dat haar tweede boek een nieuw verhaal is. Geen vervolg op Jitta’s verhaal. “In principe zijn er geen open eindjes meer. Maar wie weet hoe Jitta in de toekomst met haar angststoornis omgaat.”

Saskia lanceerde Slapen zonder Slangen met veel plezier op 25 januari. Bovenal hoopt Saskia dat mensen het een mooi verhaal vinden en het boek met veel plezier lezen. ,,Het boek draait uiteindelijk om keuzes maken. Zowel je eigen als die van anderen, en de gevolgen daarvan. Of je er nu invloed op hebt of er ongevraagd mee geconfronteerd wordt.”

Via haar website kun je meer te weten komen over Saskia’s werk en Slapen zonder Slangen.