Naam: Ilja

Leeftijd: 29

Woonplaats: Parijs

Met wie in het buitenland: Alleen

Sinds wanneer in het buitenland: Januari 2020

Waarom naar het buitenland vertrokken? 

Vanwege de liefde voor deze stad. De culturele mogelijkheden zijn hier zo groot, vooral op het gebied van jazz, architectuur en kunst. Ik werk online als freelancer en ben dus flexibel.

Heb je in nog meer landen/steden gewoond? 

Breda, Verenigde Staten, Amsterdam en Kosovo. Maar in Wijk geboren en tot mijn 17e gewoond.

Wat mis je het meest aan Wijk bij Duurstede? 

Mijn ouders, vrienden en Gert Jan van de Mallemolen natuurlijk!

En wat mis je het minst aan Wijk bij Duurstede? 

Het gebrek aan essentiële voorzieningen als een museum en een zwembad. Onacceptabel dat een stad met de grootte van Wijk én zo’n glorieuze geschiedenis dit soort zaken niet geregeld heeft.

Kun je Wijk bij Duurstede vergelijken met de plaats waar je nu woont?

23 duizend inwoners versus 2,2 miljoen, Wijk heeft een blueshistorie, Parijs staat bekend om jazz. De kinderkopjes in de Muntstraat slopen je fiets, die in Parijs op héél veel plekken ook!

Heb je nog contact met mensen uit Wijk bij Duurstede? 

Jazeker, mijn beste vrienden wonen er nog; al dan niet in deeltijd.

Hoe is het tijdens deze bizarre tijd in jouw stad/land? Is alles in lockdown of valt het nog wel mee?

Frankrijk had de ergste lockdown van alle Europese landen, maar tijdens die 10 weken zat ik lekker in Nederland. Mensen moesten echt binnenblijven hier. Inmiddels is alles weer los en kunnen Hollandse toeristen ook weer komen.

Wat doe je om de verveling van de thuisisolatie tegen te gaan?

Is niet echt van toepassing geweest, maar veel bellen met mensen helpt altijd.

Mis je in deze tijd nog meer je familie en vrienden?

Nee, ik zag ze juist meer omdat ik in Nederland in lockdown zat.

Kun je het iedereen aanraden/afraden om te emigreren?

Zeer aan te raden! Het is extreem leerzaam, goed voor je persoonlijke ontwikkeling en gewoon leuk om in andere landen te wonen.

Kom je nog vaak in Nederland/Wijk bij Duurstede?

Af en toe, maar zo tegen de zomer heb ik er niet zo veel behoefte aan. Het is tijd voor mijn naasten uit Wijk om eens naar Parijs te komen! 

Wat is echt een mentaliteit uit het land waar je woont?

Een loopje nemen met persoonlijke hygiëne. Fransen houden geen afstand. Wel hebben de mensen net wat meer tijd voor een praatje of een gezamenlijk kopje koffie. Het is allemaal wat socialer.

Wat eten ze het liefst in je nieuwe land?

Brood, heel veel brood. En dan geen volkoren, maar het liefst een zo wit mogelijke baguette. Je kent het vast wel van je vakantie. 

Heb jij al (rare) gewoontes overgenomen?

Vrij hard ‘bonjour’ roepen als ik een supermarkt in loop en overdreven met mijn handen praten.

Heb je nog een leuke anekdote? 

Deze week nog stond ik in de supermarkt en trok ik (blijkbaar) de aandacht van een oudere mevrouw die me aansprak. In gebroken Frans legde ik uit dat Nelson Mandela op mijn oude T-shirtje stond, waarna we door de taalbarrière een moeizaam maar leuk gesprek voerden. Nadat ik afrekende en haar een ‘bonne soirée’ wenste, zei ze glimlachend: ‘I’m not French as well. See ya matey!’ Grinnikend stapte ik op de fiets naar huis.

Wat zou je verder nog willen vertellen?

Wat dat fietsen betreft, de huidige burgemeester investeert flink in fietspaden en ruimtes op de weg die daarop lijken. Mocht je in Parijs komen, zet dan je auto ergens beveiligd aan de Périphérique neer en pak lekker de fiets of het openbaar vervoer de stad in. Let wel op de kinderkopjes! Scheelt ons Parisiens weer smog.

Ilja Hilhorst
Foto: Ilja Hilhorst
Ilja Hilhorst
Foto: Ilja Hilhorst