Naam: Kara van Aelst

Leeftijd: 41

Woonplaats: Bristol, UK

Met wie in het buitenland: Met mijn man, Mark Stevens en kinderen Malin en Sennen.

Sinds wanneer in het buitenland: Sinds eind 2005.

Waarom naar het buitenland vertrokken?

Ik ben Mark tegengekomen tijdens het reizen, nadat ik de universiteit had afgerond. We waren toevallig allebei onderweg naar Taman Nagara, een regenwoud in Maleisië. We werden verliefd en hebben 3-4 maanden samen gereisd. Toen we allebei terug waren van het reizen ben ik na een poos naar Engeland verhuisd. Ik had nog geen werk en had tijdens mijn opleiding eigenlijk graag een tijd in het buitenland willen studeren, wat er nooit van was gekomen. Dus dit leek een goed moment om de liefde te volgen in combinatie met een avontuur en werk/studie-ervaring in het buitenland. 

We zijn in Bristol gaan wonen, omdat het makkelijk was om per vliegtuig naar Nederland te gaan, en omdat Bristol een grote stad is maar met een prachtige omgeving. Ik heb uiteindelijk een AIO-baan gevonden, toen een heel aantal jaren in het onderzoek gewerkt en werk nu als universitair docent. 

Heb je in nog meer landen/steden gewoond? Nee

Wat mis je het meest aan Wijk bij Duurstede?

De mooie stad, en de prachtige omgeving en mijn ouders!

En wat mis je het minst aan Wijk bij Duurstede?

Niets eigenlijk, tenminste, ik kan niet echt iets bedenken. 

Kun je Wijk bij Duurstede vergelijken met de plaats waar je nu woont?

Niet echt, Bristol is een grote stad (686 duizend). Maar aan de andere kant woon ik in een wijk binnen Bristol (southville) dat meer een soort dorp is. En dat heeft wel hetzelfde gevoel dat ik met Wijk ook hebt. Als ik door onze buurt loop kom je altijd wel een bekende tegen, en dat voelt heerlijk, dat kleine gezellige dat ik ook altijd in Wijk had gevoeld (vooral omdat ik in de binnenstad ben opgegroeid). Dat is vooral zo nu ik kinderen heb die naar school gaan (de school is om de hoek). 

Heb je nog contact met mensen uit Wijk bij Duurstede?

Met mijn ouders natuurlijk. Verder niet echt, maar ik ging naar de middelbare school in Zeist. 

Hoe is het tijdens deze bizarre tijd in jouw stad/land? Is alles in lockdown of valt het nog wel mee? 

We zijn iets langer in lockdown geweest dan in Nederland, ook voor kinderen. In die tijd mochten we slechts één keer per dag naar buiten voor beweging/sporten. Gelukkig wonen we vlak bij een groot park, en dat is heerlijk. Ik mis wel de nuchtere kijk op dingen die Nederlanders hebben, zoals dat kinderen gewoon lekker samen buiten mochten spelen met elkaar. Sinds een paar weken is de lockdown wat relaxter. We mogen zo lang we willen naar buiten en mijn zoon is sinds 3 weken weer naar school, maar mijn dochter nog niet. Verder is het weer (net zoals in Nederland) heel mooi geweest, wat vooral in lockdown echt heel prettig was voor het spelen in de tuin!

Wat doe je om de verveling van de thuisisolatie tegen te gaan?

Eigenlijk valt het me reuze mee. De kinderen houden ons bezig en geven plezier. We werken allebei, mijn man gewoon full-time omdat hij een NHS-manager is. En bovendien ben ik heel goed in het verzinnen van klusjes in en rond het huis. Dus we zijn onze achterstand met fotoboeken aan het inhalen, en al die kleine klusjes aan het doen waar we normaal niet echt tijd voor kunnen vinden.

Mis je in deze tijd nog meer je familie en vrienden?

Ja, vooral omdat we met Pasen 2 weken in Nederland zouden zijn en dat kon natuurlijk nu niet. Dus ik heb mijn portie Nederland niet gehad.... Maar verder is het misschien wel makkelijker dan toen je normaal je familie vaker zag, want dat we Facetime enzo moeten gebruiken om elkaar te zien en te kletsen, is heel gewoon voor ons.

Kun je het iedereen aanraden/afraden om te emigreren?

Ik zou het niet specifiek aanraden of afraden, ik zou alleen willen zeggen dat je niet per se binnen de Nederlandse grenzen hoeft te wonen en dat de liefde voor een persoon of land of cultuur of voor werk geen grenzen heeft. Maar verhuizen naar een ander land met andere gewoontes en cultuur is erg raar in het begin, je moet echt wennen. Ook al is Engeland in mijn geval zo dichtbij en niet zo heel anders dan Nederland. 

Kom je nog vaak in Nederland/Wijk bij Duurstede?

Ik denk dat we normaal tussen de 3 en 5 keer per jaar naar Nederland komen, en we komen altijd voor Sinterklaas! Als we in Nederland zijn zijn we meestal ook een paar nachten in Wijk bij Duurstede, onze kinderen vinden het geweldig daar (spelen op straat en op de fiets naar de kinderboerderij), en sinds ze op school zitten, gaan ze altijd ook een week naar opa en oma in de zomer. 

Wat is echt een mentaliteit uit het land waar je woont?

Beleefdheid. Er wordt heel veel “sorry” gezecht en “how are you”. Maar veelal betekent het niet dat iemand ook ECHT spijt heeft of ECHT benieuwd is hoe heet met je gaat. De Nederlander zijn veel directer, terwijl je bij de Engelsen een beetje tussen de regels moet lezen vaak.

Wat eten ze het liefst in je nieuwe land?

Fish and chips (vis en patat) en sausages and mash (worstjes met aardappelpuree) zijn echt typische Engelse gerechten, maar een goede Indiase curry zie ik ook als echt Engels. 

Heb jij al (rare) gewoontes overgenomen?

Jazeker, als je ergens een poos woont word je een mengelmoes van gewoontes en cultuur. Met bepaalde dingen ben ik nu best engels zou ik zeggen. Ik zeg nu ook “sorry” en “how are you” zonder het ECHT te menen, maar in andere dingen ben ik nog steeds heel Nederlands. 

Heb je nog een leuke anekdote?

In het begin, en nu nog steeds wel, had ik de neiging om letterlijk gezegden te vertalen naar het Engels. Zoals “nu komt de aap uit de mouw”, of “het regent pijpenstelen” bijvoorbeeld, En dat is heel raar natuurlijk, want elke taal heeft weer andere gekke gezegden waarvan je vaak niet eens weet waar ze eigenlijk vandaan komen. 

Wat zou je verder nog willen vertellen?

Omdat we graag onze Engelse, Franse en Nederlandse familie en vrienden mijn prachtige geboortestad en omgeving wilden laten zien, zijn we in Wijk in het stadhuis op de markt getrouwd, net zoals mijn ouders.

Nu met BREXIT heb ik wel meer de neiging om terug naar Nederland te komen. Maar als je een leuk leven ergens hebt opgebouwd, of dat nou in het buitenland is of ergens in je eigen land, dan is het moeilijk om je leuke banen, huis, buurt en sociale leven te verlaten. Waar je ook leeft, je maakt uiteindelijk een thuis voor jezelf!