Afbeelding

Stadsgedicht ‘Over de Lek’

Kunst

In drieënzestig toen de Lek was dichtgevroren

de auto’s langs de werkeloze veerpont gleden

over het witte stilgevallen water reden

die lange wintermaanden ijspret, schaatsen, sleden

in plaats van monotoon geplof van scheepsmotoren

De generaties daarna, langs de Lek geboren

horen het aan, die sprookjes uit een grijs verleden

kijken vooruit - zien een beschaving voortgeschreden

en ingeruild door andere omstandigheden

krijgen de last van jaren voorspoed om hun oren

De vrachten kolen, zand en stenen komen later

de binnenschipper vreest dat het het niet lang meer duurt

totdat zijn halfgeladen bak de bodem schuurt

met elke dag van dertig graden zakt het water

Op ‘t leugenbankje hoor je sterke verhalen

hoe je in tweeëntwintig met je auto hier

over de drooggevallen loop van de rivier

kon rijden - zonder pont de overkant kon halen

André van Zwieten

13 augustus 2022 - bij de berichten over de extreem lage waterstand door de zomerse droogte

advertentie
advertentie